Wypadanie włosów - przyczyny, rodzaje i leczenie

Zabieg wykonasz również w:

Wypadanie włosów – przyczyny, rodzaje i leczenie

Wypadanie włosów to coraz częściej diagnozowana przypadłość, o bardzo zróżnicowanym podłożu. Przyczyną łysienia może być niezdrowy styl życia, źle zbilansowana dieta, stres, niewłaściwa pielęgnacja włosów. Niekiedy jednak nasilone wypadanie włosów jest
manifestacją rozmaitych problemów ze zdrowiem – chorób zapalnych, zaburzeń hormonalnych. Zawsze konieczne jest zdiagnozowanie przyczyny łysienia, gdyż tylko to umożliwia wdrożenie skutecznej terapii.

Przyczyny wypadania włosów

Przyczyny wypadania włosów są bardzo zróżnicowane. Przyczyną, którą można łatwo wyeliminować jest niezdrowy styl życia (stosowanie używek, zbyt mało snu, stres, źle zbilansowana dieta). Wystarczy zmienić codzienne nawyki na zdrowsze, aby zauważyć poprawę kondycji włosów. Bardzo często przyczyną wypadania włosów są hormony. Zaburzenia w obrębie poziomu męskich i żeńskich hormonów płciowych, które mogą dotyczyć osób obojga płci sprzyjają łysieniu androgenowemu. Hiperprolaktynemia towarzysząca np. karmieniu piersią także prowadzi do wypadania włosów, a zaburzenia poziomu hormonów tarczycy (nadczynność tarczycy) mogą prowadzić do łysienia plackowatego. Także schorzenia autoimmunologiczne prowadzą do łysienia plackowatego.

Wśród wielu przyczyn łysienia można odnotować całkiem sporo przypadków łysienia polekowego. Oczywistym skojarzeniem jest tu utrata włosów w przebiegu chemioterapii, jednak nie są to jedyne przypadki polekowej utraty włosów. Okazuje się bowiem, że wiele powszechnie stosowanych leków może prowadzić do nadmiernego wypadania włosów. Mniejsze znaczenie w przypadku łysienia polekowego ma natomiast zanik mieszków włosowych. Najczęściej łysienie polekowe ma charakter odwracalny, wystarczy jedynie odstawić odpowiedzialne za łysienie leki. Niekiedy jednak łysienie polekowe może mieć charakter nieodwracalny. Leki mogące generować wypadanie włosów to m. in.:

  • antydepresanty,
  • hormony tarczycy,
  • statyny,
  • leki kardiologiczne,
  • leki przeciwgrzybicze,
  • pochodne witaminy A

Rodzaje wypadania włosów

Najważniejszy podział rodzajów łysienia obejmuje łysienie telogenowe i anagenowe, co ma związek z fizjologicznym cyklem wzrostu włosa. Anagen to faza wzrostu włosa trwająca od 3 do 6 lat, zaś telogen – faza wypadania trwająca kilka miesięcy i obejmująca około 10 – 20% włosów.

O łysieniu telogenowym mówimy wówczas, gdy ponad 50% włosów znajduje się w fazie telogenu. Z kolei łysienie anagenowe polega na zahamowaniu fazy wzrostu włosów i najczęściej spowodowane jest stosowaniem chemioterapeutyków, zatruciem metalami ciężkimi, promieniowaniem jonizującym czy schorzeniami autoimmunologicznymi.

Łysienie plackowate

Łysienie plackowate to utrata włosów o bardzo charakterystycznym przebiegu – obszary wyłysienia mają postać okrągłych ognisk o średnicy 5 – 10 cm. Wokół tego ogniska zauważalne jest występowanie charakterystycznych włosów wykrzyknikowych – krótkich włosów, ciemniejszych i grubszych niż pozostałe włosy. Schorzenie to wywołane jest przez stan zapalny lub proces autoimmunologiczny.

Łysienie androgenowe

Łysienie androgenowe jest najczęstszą przyczyną utraty włosów u mężczyzn, ale dotyczy także kobiet. U jego podstaw leży niekorzystny wpływ nadmiaru męskich hormonów płciowych – androgenów na włosy. U mężczyzn androgeny syntetyzowane są w dużych ilościach przez jądra i korę nadnerczy, zaś u kobiet niewielkie ilości testosteronu syntetyzują jajniki i nadnercza. Testosteron oraz jego pochodna – dihydrotestosteron, wywierają szereg niekorzystnych wpływów na włosy:

  • powodują znaczne ścieńczenie włosów
  • prowadzą do zaniku mieszków włosowych, a zatem – wypadania włosów
  • skracają cykl wzrostu włosa
  • wydłużają okres, w którym mieszki włosowe wytwarzają nowe włosy.

Łysienie androgenowe u kobiet

U kobiet podłożem łysienia androgenowego jest nadmiar androgenów z często współtowarzyszącym niedoborem estrogenów. Takie zmiany hormonalne towarzyszą m. in. zespołowi policystycznych jajników, zespołowi Cushinga, menopauzie, guzom jajników i nadnerczy oraz stosowaniu doustnej antykoncepcji hormonalnej. W przebiegu łysienia androgenowego u kobiet dochodzi do przerzedzenia włosów na szczycie głowy, nie jest natomiast obserwowane całkowite wyłysienie. Ponadto u kobiet zauważalny jest wzmożony łojotok, trądzik, nadmierne owłosienie na twarzy i całym ciele (hirsutyzm) oraz zaburzenia miesiączkowania, a nawet płodności.

Łysienie androgenowe u mężczyzn

U mężczyzn najczęściej łysienie androgenowe ma podłoże genetyczne, wynika z mutacji regulujących metabolizm androgenów i zakres ich działania na tkanki, wynikających z nadmiernej konwersji testosteronu do dihydrotestosteronu oraz zwiększonej wrażliwości włosów na ich działanie. Efektem takich niekorzystnych zmian jest u mężczyzn utrata włosów na obszarze czołowo – skroniowy i na czubku głowy. Najpierw pojawia się przerzedzenie fryzury, a następnie całkowita utrata włosów. W związku z genetycznym podłożem łysienia androgenowego u mężczyzn, pierwsze niepokojące symptomy pojawiają się dość wcześnie – niekiedy zaraz po zakończeniu dojrzewania płciowego. Nierzadko bywa tak, że już 20 – 30 – latkowie borykają się z problemem znacznego przerzedzenia fryzury.

Łysienie telogenowe

Polega ono na wydłużeniu się fazy spoczynku włosów, co prowadzi do zaburzenia proporcji ilości włosów w fazie wzrostu i w fazie spoczynku. Telogen to ta faza cyklu życiowego włosa, w której dochodzi do osłabienia wzrostu, zahamowania jego wzrostu oraz – w konsekwencji – jego wypadania. W związku z tym, że faza telogenowa trwa około kilku miesięcy, pierwsze objawy łysienia telogenowego zauważalne są po około 3 miesiącach od zadziałania czynnika sprawczego. A może nim być stosowanie leków, stres, infekcje czy niedobory pokarmowe.

Ile trwa łysienie telogenowe?

Czas trwania łysienia telogenowego jest uwarunkowany charakterem czynnika wywołującego. W przypadku jednorazowego bodźca, takiego jak silny stres czy uraz łysienie telogenowe utrzymuje się średnio 3 do 6 miesięcy. Jeśli jednak czynnik wywołujący oddziałuje dłużej – łysienie może utrzymywać się przez wiele miesięcy.

Łysienie bliznowaciejące

Łysienie bliznowaciejące to rzadka postać łysienia, prowadząca do nieodwracalnej utraty włosów. Przyczyną mogą być schorzenia genetyczne, nowotwory, infekcje, które prowadzą do trwałego uszkodzenia mieszków włosowych i permanentnej utraty włosów.

Łysienie u dzieci

Nadmierna utrata włosów u dzieci może być spowodowana grzybicą skóry głowy, trichotillomanią (wyrywaniem włosów), procesami autoimmunologicznymi (łysienie plackowate). Zdarza się także łysienie telogenowe spowodowane urazem, silnym stresem, wysoką gorączką czy stosowaniem niektórych leków.

 

Zapalenie mieszka włosowego – podstawowe informacje

Zapalenie mieszków włosowych to częsty problem dermatologiczny i ma charakter infekcyjny. Zapalenie mieszków włosowych ma zazwyczaj charakter bakteryjny, a czynnikiem chorobotwórczym jest gronkowiec złocisty Staphylococcus aureus, rzadziej zapalenie ma podłoże wirusowe czy grzybicze. U podłoża zapalenia mieszków włosowych może także leżeć długotrwałe podrażnianie skóry, np. na drodze jej mechanicznego pocierania. Inne czynniki ryzyka rozwoju choroby to stosowanie glikokortykosteroidów, cukrzyca czy nadmierna potliwość. Ponadto choroba rozwija się u osób, które często golą włosy.

Jakie są objawy zapalenia mieszków włosowych? Schorzenie to manifestuje się pod postacią drobnych krostek z żółtawym, ropnym centrum i zaczerwienieniem wokół, a cechą charakterystyczną jest występowanie włoska na szczycie zmiany skórnej. Takie ropne wykwity mogą wystąpić wszędzie w obrębie skóry owłosionej, a najczęściej lokalizują się na tułowiu (plecach i karku), kończynach dolnych i twarzy.

Leczenie zapalenia mieszka włosowego

Zapalenie mieszków włosowych to schorzenie dermatologiczne, które można z powodzeniem leczyć. Podstawą terapii jest stosowanie antybiotyków lub leków przeciwgrzybiczych. Równie ważna jest profilaktyka – można zrobić wiele, aby zapalenie mieszków włosowych nie nawracało. W tym celu należy zadbać o odpowiednią higienę skóry, a także unikać podrażniania skóry; dobrze jest unikać obcisłych ubrań oraz syntetycznych materiałów, a także golenia włosów maszynką elektryczną – lepiej jest używać maszynek jednorazowych.

Leki stosowane w zapaleniu mieszka włosowego

W zapaleniu mieszków włosowych stosowane są miejscowo antybiotyki, które należy stosować przez okres około dwóch tygodni. Zazwyczaj stosowane są takie antybiotyki jak neomycyna, mupirocyna oraz kwas fusydowy. Dobór antybiotyku uzależniony jest od wyniku posiewu wymazu ze zmiany skórnej oraz antybiogramu. Jeśli leczenie miejscowe nie przynosi zadowalających efektów, wówczas wskazana jest antybiotykoterapia doustna i wtedy przez około tydzień stosowane są makrolidy.

 

Leczenie wypadania włosów

Terapia wypadania włosów w zdecydowanej większości przynosi bardzo zadowalające efekty. Konieczne jest jednak zdiagnozowanie przyczyny łysienia oraz wdrożenie odpowiednich metod leczenia. Niekiedy konieczne jest wyleczenie schorzenia podstawowego, którego manifestacją jest nadmierna utrata włosów.

Co stosować na wypadanie włosów?

Osłabione i wypadające w nadmiarze włosy potrzebują przede wszystkim wzmocnienia mieszków włosowych. Efekt kompleksowego wzmocnienia włosów i ich odżywienia zapewniają leki eliminujące przyczyny łysienia, preparaty wzmacniające mieszki włosowej oraz zabiegi medycyny estetycznej. Taka kompleksowa terapia pozwala zahamować nadmierne wypadanie włosów i stymuluje tempo ich wzrostu.

Preparaty na wypadanie włosów

W celu wzmocnienia wypadających włosów można stosować preparaty aplikowane na skórę głowy, a także doustnie. W przebiegu łysienia o podłożu zapalnym czy autoimmunologicznym konieczne jest stosowanie leków modulujących działanie układu immunologicznego; z kolei łysienie hormonalne wymaga stosowania terapii hormonalnej. Bez względu na typ łysienia – warto sięgać po doustne suplementy diety, a także aplikować na skórę preparaty pobudzające krążenie krwi i odżywiające mieszki włosowe.

Zabiegi na wypadanie włosów

Doskonałym uzupełnieniem każdej terapii wypadania włosów są profesjonalne zabiegi medycyny estetycznej. Mowa m. in. o zabiegu mezoterapii igłowej, polegającej na podskórnym wprowadzaniu związków odżywczych – witamin, krzemionki organicznej, aminokwasów czy kofeiny. Bardzo skutecznym zabiegiem wzmacniającym włosy jest osocze bogatopłytkowe, czyli śródskórne wprowadzenie koncentratu płytek krwi, czynników wzrostu i aminokwasów pozyskanego z krwi pacjenta. Godny polecenia jest także zabieg karboksyterapii, polegający na wprowadzaniu w głąb skóry dwutlenku węgla, co skutecznie stymuluje krążenie krwi w skórze głowy.

Cennik zabiegów

Umów wizytę

Masz pytania? Zadzwoń lub napisz!
Serdecznie zapraszamy do Medicus Uroda

Kontakt